Την 01/05, μετά από πρόσκληση του νηπιαγωγείου Tender Care, δόθηκαν τρεις ομιλίες σχετικές με την επίδραση που έχουν οι συγκρούσεις στο ζευγάρι στην ψυχική ανάπτυξη του παιδιού.
Η εισήγηση μου εστιάστηκε περισσότερο στη σχέση ανάμεσα στις συγκρούσεις και το βαθμό στον οποίο η ποιότητα της συζυγικής σχέσης έχει καθοριστεί από την ποιότητα της παιδικής ηλικίας που έζησε ο κάθε σύντροφος.
Επίσης αναλύθηκε η καθοριστική επιρροή την οποία έχουν οι συχνές συγκρούσεις μεταξύ των συντρόφων, πάνω στην ψυχική ανάπτυξη του παιδιού.
Ένα παράδειγμα σχετικό με την παραπάνω προβληματική ήταν το ακόλουθο. Όταν ένας σύντροφος έχει μεγαλώσει ως παιδί σε ένα αγχογόνο οικογενειακό περιβάλλον δύναται να αποκτήσει έναν αγχωτικό χαρακτήρα, δηλαδή ένα ψυχισμό ο οποίος θα νιώθει σχετικά εύκολα απειλή και άγχος, με αφορμή της εξωτερικές περιστάσεις.
Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να επιτίθεται συχνά στο σύντροφο του διότι θα πιστεύει ότι το αίτιο του άγχους και της απειλής που ένιωσε ήταν κάποια συμπεριφορά του. Για παράδειγμα οι έντονες εξάρσεις ζήλιας είναι το αποτέλεσμα της απειλής που εύκολα νιώθει ένας αγχώδης σύντροφος, όταν για παράδειγμα το βλέμμα της συντρόφου παραμείνει λίγο περισσότερο προς την κατεύθυνση ενός άλλου άντρα.
Αυτή η επιθετικότητα θα προκαλέσει τελικά μια ένταση στο ζευγάρι και άρα στο οικογενειακό περιβάλλον, η οποία θα βιωθεί από το παιδί ως απειλή. Εφόσον αυτή η συνθήκη αποτελέσει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο, τότε δύναται να επηρεάσει σε βάθος το ψυχισμό του παιδιού, βάζοντας το σε μια μόνιμη αγχώδη αναμονή της επόμενης σύγκρουσης.
Με άλλα λόγια θα λέγαμε ότι δύναται το παιδί να βρεθεί σε μόνιμη ετοιμότητα, έτσι ώστε να ανταπεξέλθει με το λιγότερο ψυχικό κόστος στην επόμενη στρεσογόνα κατάσταση.
Κάτι τέτοιο μπορεί στη συνέχεια να λειτουργήσει ως αίτιο ανάπτυξης κάποιας διαταραχής άγχους, διαταραχής ύπνου, ελλειμματικής προσοχής ή ακόμα να εκδηλωθεί κάποιας μορφής δυσλεξία, δυσαναγνωσία κτλ.
Ευχαριστώ τις συναδέλφισσες Ιωάννα Μαυρίδου και Λυγερή Ξουράφη για την συνεργασία, το νηπιαγωγείο Tender Care για την φιλοξενία, καθώς και τους γονείς για τις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις και απόψεις τους. Κάθε σχόλιο από τις συμμετέχουσες/συμμετέχοντες εμπλούτισε την συζήτηση και την περαιτέρω διερεύνηση.
Εις το επανιδείν!
